3 definiții pentru otstâpnic
Explicative DEX
otstâpnic sm [At: DOSOFTEI, V. S. octombrie 74r/19 / Pl: ~ici / E: slv отъстжпьникъ] (Îvr) Apostat.
otstîpnic m. (vsl. otŭstompĭnikŭ). Vechĭ. Renegat.
- sursa: Scriban (1939)
- adăugată de LauraGellner
- acțiuni
Enciclopedice
otstâpnic, otstâpnici s. m. Renegat, apostat. – Din sl. otŭstîpĭnikŭ.
- sursa: D.Religios (1994)
- adăugată de blaurb.
- acțiuni
Intrare: otstâpnic
otstâpnic substantiv masculin
| substantiv masculin (M13) | nearticulat | articulat | |
| nominativ-acuzativ | singular |
|
|
| plural |
|
| |
| genitiv-dativ | singular |
|
|
| plural |
|
| |
| vocativ | singular | — | |
| plural | — | ||
* forme elidate și forme verbale lungi – (arată)