2 definiții pentru otăvitură
Explicative DEX
otăvitură sf [At: ALR H/102 / Pl: ? / E: otăvi + -tură] 1 (Reg) Iarbă care crește din nou după ce a fost cosită sau păscută. 2 Otavă (3).
Arhaisme și regionalisme
otăvitură s.f. (reg.) iarbă crescută după cosit sau păscut. 2. grâu răsărit din semințe scuturate la seceriș.
- sursa: DAR (2002)
- adăugată de blaurb.
- acțiuni
Intrare: otăvitură
otăvitură substantiv feminin
| substantiv feminin (F43) | nearticulat | articulat | |
| nominativ-acuzativ | singular |
|
|
| plural | — | — | |
| genitiv-dativ | singular |
|
|
| plural | — | — | |
| vocativ | singular | — | |
| plural | — | ||