3 definiții pentru ogodință
Explicative DEX
ogodință sf [At: DOSOFTEI, V. S. noiembrie 120r/22 / Pl: ~țe / E: ogodi1 + -ință] (Îvr) Plăcere.
Arhaisme și regionalisme
ogodință s.f. (Înv.) plăcere, plac, voie.
- sursa: DAR (2002)
- adăugată de blaurb.
- acțiuni
Tezaur
OGODINȚĂ s. f. (Învechit, rar) Plăcere, voie, plac. Deaca i-au murit femeaia și cuconii ș-au abătutu-ș tot gîndul și voia spre sporiul bunătățîlor și ogodinței lui D[u]mn[e]dzău. dosoftei, v. s. noiembrie 120r/22. – Ogodi1 + suf. -ință.
- sursa: DLR - tomul X (2010)
- furnizată de Universitatea "Dunărea de Jos" din Galați
- adăugată de Ochian Maria Teodora
- acțiuni
Intrare: ogodință
ogodință substantiv feminin
| substantiv feminin (F1) | nearticulat | articulat | |
| nominativ-acuzativ | singular |
|
|
| plural | — | — | |
| genitiv-dativ | singular |
|
|
| plural | — | — | |
| vocativ | singular | — | |
| plural | — | ||