2 definiții pentru necurățitor
Explicative DEX
necurățitor, ~oare smf [At: COD. VOR. 172/13 / Pl: ~i, ~oare / E: necurăți + -tor] (Înv) 1 Om necredincios. 2 Om păcătos. 3 Om nelegiuit.
Arhaisme și regionalisme
necurățitor, necurățitoare, s.m. și f. (înv.) om necredincios, păcătos; om nelegiuit.
- sursa: DAR (2002)
- adăugată de blaurb.
- acțiuni
Intrare: necurățitor
necurățitor substantiv masculin
| substantiv masculin (M1) | nearticulat | articulat | |
| nominativ-acuzativ | singular |
|
|
| plural |
|
| |
| genitiv-dativ | singular |
|
|
| plural |
|
| |
| vocativ | singular | — | |
| plural | — | ||
* forme elidate și forme verbale lungi – (arată)