2 definiții pentru mubaiegiu
Explicative DEX
mubaĭegíŭ și (ob.) mumbaĭegíŭ1 n. (turc. mubaĭağy, din mübaĭe’ağy). Vechĭ. Comisar turcesc însărcinat să cumpere grîne și oĭ p. statu turcesc. – Și bumb-.[1]
- 1. În „Ortografic (2002)”: mumbaĭergíŭ. — LauraGellner
Etimologice
MUBAIEGIU, mubaiegii, s. m. (Înv.) Demnitar la curtea sultanului însărcinat să procure mărfuri în numele acestuia. (din mubaia + suf. -giu; cf. mubaia)
- sursa: DER (1958-1966)
- adăugată de tavi
- acțiuni
Intrare: mubaiegiu
mubaiegiu substantiv masculin
| substantiv masculin (M69) | nearticulat | articulat | |
| nominativ-acuzativ | singular |
|
|
| plural |
|
| |
| genitiv-dativ | singular |
|
|
| plural |
|
| |
| vocativ | singular | — | |
| plural | — | ||
* forme elidate și forme verbale lungi – (arată)