4 definiții pentru muțitură

Explicative DEX

muțitu sf [At: MAT. FOLK. 1145 / Pl: ~ri / E: muți + -tură] (Reg) 1-2 Muțenie (1-2).

Sinonime

MUȚITU s. v. mutism, muțenie, tăcere.

muțitu s. v. MUTISM. MUȚENIE. TĂCERE.

Tezaur

MUȚITU s. f. (Regional; într-un descîntec) Muțenie (1). În orbituri l-a orbit, In muțituri l-a muțit. MAT. FOLK. 1 145, cf. PAMFILE, S. V. 39, GR. S. VI, 157. - Pl.: muțituri.Muți + suf. -tură.

Intrare: muțitură
muțitură substantiv feminin
substantiv feminin (F43)
nearticulat articulat
nominativ-acuzativ singular
  • muțitu
  • muțitura
plural
  • muțituri
  • muțiturile
genitiv-dativ singular
  • muțituri
  • muțiturii
plural
  • muțituri
  • muțiturilor
vocativ singular
plural