MIRESMÁRE, miresmări, s. f. Acțiunea de a miresma și rezultatul ei. – V. miresma.
Sursa: DEX '98 (1998) | Adăugată de LauraGellner | Semnalează o greșeală | Permalink

MIRESMÁRE s. v. îmbălsămare, înmiresmare, parfumare.
Sursa: Sinonime (2002) | Adăugată de siveco | Semnalează o greșeală | Permalink

miresmáre s. f., g.-d. art. miresmării; pl. miresmări
Sursa: Ortografic (2002) | Adăugată de siveco | Semnalează o greșeală | Permalink

MIRESMÁ, miresmez, vb. I. Tranz. (Rar) A înmiresma. – Din mireasmă.
Sursa: DEX '98 (1998) | Adăugată de LauraGellner | Semnalează o greșeală | Permalink

MIRESMÁ vb. v. îmbălsăma, înmiresma, parfuma.
Sursa: Sinonime (2002) | Adăugată de siveco | Semnalează o greșeală | Permalink

miresmá vb., ind. prez. 1 sg. miresméz, 3 sg. și pl. miresmeáză
Sursa: Ortografic (2002) | Adăugată de siveco | Semnalează o greșeală | Permalink