5 definiții pentru miresmător

Explicative DEX

miresmător, ~oare a [At: GORJAN, H. II, 3/31 / Pl: ~i, ~oare / E: miresma + -(ă)tor] (Îvr) Miresmat.

Sinonime

MIRESMĂTOR adj. v. îmbălsămat, îmbătător, înmiresmat, parfumat.

miresmător, -oare adj. (înv.; despre aer, mirosuri etc.) v. Aromit. Dulce. Dulceag. Îmbălsămat. Îmbătător, Înmiresmat. Parfumat. Suav.

miresmător adj. v. ÎMBĂLSĂMAT. ÎMBĂTĂTOR. ÎNMIRESMAT. PARFUMAT.

Tezaur

MIRESMĂTOR, -OÁRE adj. (Învechit, rar) Miresmat. Flori prea miresmătoare. GORJAN, H.II, 3/31. - Pl.: miresmători, -oare.Miresma + suf. -(â)tor.

Intrare: miresmător
miresmător adjectiv
adjectiv (A66)
masculin feminin
nearticulat articulat nearticulat articulat
nominativ-acuzativ singular
  • miresmător
  • miresmătorul
  • miresmătoru‑
  • miresmătoare
  • miresmătoarea
plural
  • miresmători
  • miresmătorii
  • miresmătoare
  • miresmătoarele
genitiv-dativ singular
  • miresmător
  • miresmătorului
  • miresmătoare
  • miresmătoarei
plural
  • miresmători
  • miresmătorilor
  • miresmătoare
  • miresmătoarelor
vocativ singular
plural
* forme elidate și forme verbale lungi – (arată)