O definiție pentru macitură
Arhaisme și regionalisme
macitură s.f. (înv.) cimilitură.
Intrare: macitură
macitură substantiv feminin
| substantiv feminin (F43) | nearticulat | articulat | |
| nominativ-acuzativ | singular |
|
|
| plural | — | — | |
| genitiv-dativ | singular |
|
|
| plural | — | — | |
| vocativ | singular | — | |
| plural | — | ||