Forma izdăritură este o variantă a lui ijderitură.
5 definiții pentru ijderitură
Explicative DEX
ijderitură sf [At: BIBLIA (1688), ap. TDRG / V: izd~, izdăr~ / Pl: ~ri / E: ijderi + tură] (Înv) 1 Creație. 2 Origine.
izdăritură sf vz ijderitură
- sursa: MDA2 (2010)
- adăugată de LauraGellner
- acțiuni
izderitură sf vz ijderitură
- sursa: MDA2 (2010)
- adăugată de LauraGellner
- acțiuni
izdăritúră f., pl. ĭ (d. *izdăresc = ijderesc). Vechĭ. Intențiune, plan.
- sursa: Scriban (1939)
- adăugată de LauraGellner
- acțiuni
Etimologice
IZDĂRITURĂ, izdărituri, s. f. (Înv.) 1. Plan, proiect. 2. Creație. (din izdări + suf. -(i)tură; cf. ijderi)
- sursa: DER (1958-1966)
- adăugată de tavi
- acțiuni
Intrare: ijderitură
ijderitură substantiv feminin
| substantiv feminin (F43) | nearticulat | articulat | |
| nominativ-acuzativ | singular |
|
|
| plural |
|
| |
| genitiv-dativ | singular |
|
|
| plural |
|
| |
| vocativ | singular | — | |
| plural | — | ||
izdăritură substantiv feminin
| substantiv feminin (F43) | nearticulat | articulat | |
| nominativ-acuzativ | singular |
|
|
| plural |
|
| |
| genitiv-dativ | singular |
|
|
| plural |
|
| |
| vocativ | singular | — | |
| plural | — | ||
izderitură substantiv feminin
| substantiv feminin (F43) | nearticulat | articulat | |
| nominativ-acuzativ | singular |
|
|
| plural |
|
| |
| genitiv-dativ | singular |
|
|
| plural |
|
| |
| vocativ | singular | — | |
| plural | — | ||