2 definiții pentru ispititură
Explicative DEX
ispititură sf [At: ANON. CAR. / Pl: ~ri / E: ispiti + -ură] (Înv)[1] 1-3 Ispitire (11-12, 14).
- Paranteză neclară în original. — cata
Arhaisme și regionalisme
ispititură s.f. (înv.) ispitire.
- sursa: DAR (2002)
- adăugată de blaurb.
- acțiuni
Intrare: ispititură
ispititură substantiv feminin
| substantiv feminin (F43) | nearticulat | articulat | |
| nominativ-acuzativ | singular |
|
|
| plural | — | — | |
| genitiv-dativ | singular |
|
|
| plural | — | — | |
| vocativ | singular | — | |
| plural | — | ||