INCOMUTABILITÁTE s. f. (Mat.) Însușirea de a fi incomutabil. – Din fr. incommutabilité.
Sursa: DEX '98
(1998)
|
Adăugată de
valeriu
| Semnalează o greșeală
| Permalink
INCOMUTABILITÁTE s.f. Însușirea de a fi incomutabil. [Cf. fr. incommutabilité].
Sursa: DN
(1986)
|
Adăugată de
LauraGellner
| Semnalează o greșeală
| Permalink
INCOMUTABILITÁTE s. f. însușirea de a fi incomutabil. (< fr. incommutabilité)
Sursa: MDN
(2000)
|
Adăugată de
raduborza
| Semnalează o greșeală
| Permalink
*incomutabilitáte f. (lat. in-commutabilitas, -átis). Jur. Calitatea de a fi incomutabil.
Sursa: Scriban
(1939)
|
Adăugată de
LauraGellner
| Semnalează o greșeală
| Permalink