HABITUÁ vb. tr., refl. a (se) obișnui; a (se) familiariza. (< fr. habituer)
Sursa: MDN (2000) | Adăugată de raduborza | Semnalează o greșeală | Permalink

habituá vb., ind. prez. 1 sg. habituéz, 3 sg. și pl. habitueáză
Sursa: Ortografic (2002) | Adăugată de siveco | Semnalează o greșeală | Permalink