hăicăí, hắicăi, vb. IV (reg.) a alunga, a goni prin strigăte.
Sursa: DAR (2002) | Adăugată de blaurb | Semnalează o greșeală | Permalink

hăicăĭésc v. intr. și tr. (sîrb. hàjkati, d. ung. hajtani, a hăĭtui. V. hîtcîĭ). Rar azĭ. Alung cu răcnete: uniĭ hăĭcăĭaŭ, alțiĭ jăcuĭaŭ (Cost. 1, 294).
Sursa: Scriban (1939) | Adăugată de LauraGellner | Semnalează o greșeală | Permalink