O definiție pentru frucitură
Arhaisme și regionalisme
frucitură s.f. (reg.) 1. căpiță de fân mai mare. 2. bifurcare.
Intrare: frucitură
frucitură substantiv feminin
| substantiv feminin (F43) | nearticulat | articulat | |
| nominativ-acuzativ | singular |
|
|
| plural | — | — | |
| genitiv-dativ | singular |
|
|
| plural | — | — | |
| vocativ | singular | — | |
| plural | — | ||