FRĂNCUȘÓR, frăncușori, s. m. Diminutiv al lui franc1. – Franc1 + suf. -ușor.
Sursa: DEX '98
(1998)
|
Adăugată de
zaraza_joe
| Semnalează o greșeală
| Permalink
frăncușór s. m., pl. frăncușóri
Sursa: Ortografic
(2002)
|
Adăugată de
siveco
| Semnalează o greșeală
| Permalink