2 definiții pentru fluștuc
Explicative DEX
fluștúc n., pl. e saŭ urĭ (germ. frühstück, zacustă). Munt. vest. Pop. Zacuscă, gustare: luă numaĭ un fluștuc ca să aĭbă după ce bea (CL. 1910, 5, 549).
Etimologice
fluștuc (-curi), s. n. – Gustare, mezelic. – Var. frușt(i)uc. Germ. Frühstück, poate prin intermediul mag. frustuk (Borcea 188; Gáldi, Dict. 176); însă filiera acesta nu este o ipoteză necesară. Cf. și cr. frustuk. Cf. ștuc.
- sursa: DER (1958-1966)
- adăugată de blaurb.
- acțiuni
Intrare: fluștuc
fluștuc substantiv neutru
| substantiv neutru (N24) | nearticulat | articulat | |
| nominativ-acuzativ | singular |
|
|
| plural |
|
| |
| genitiv-dativ | singular |
|
|
| plural |
|
| |
| vocativ | singular | — | |
| plural | — | ||
* forme elidate și forme verbale lungi – (arată)