O definiție pentru dodot
Etimologice
DODOT s. n. Absurditate, aiureală, prostie. (din dodă; cf. dondăni)
Intrare: dodot
dodot substantiv neutru
| substantiv neutru (N29) | nearticulat | articulat | |
| nominativ-acuzativ | singular |
|
|
| plural | — | — | |
| genitiv-dativ | singular |
|
|
| plural | — | — | |
| vocativ | singular | — | |
| plural | — | ||
* forme elidate și forme verbale lungi – (arată)