DEFENSÓR, defensori, s. m. (Rar) Apărător. – Din fr. défenseur, lat. defensor.
Sursa: DEX '98
(1998)
|
Adăugată de
dante
| Semnalează o greșeală
| Permalink
DEFENSÓR ~i m. jur. rar Persoană oficială care apără cauza unui acuzat în fața justiției; apărător; avocat. /<fr. défenseur, lat. defensor
Sursa: NODEX
(2002)
|
Adăugată de
siveco
| Semnalează o greșeală
| Permalink
DEFENSÓR s.m. (Jur.; rar) Apărător. [Cf. fr. défenseur, lat. defensor].
Sursa: DN
(1986)
|
Adăugată de
LauraGellner
| Semnalează o greșeală
| Permalink
DEFENSÓR s. m. apărător. (< fr. défenseur, lat. defensor)
Sursa: MDN
(2000)
|
Adăugată de
raduborza
| Semnalează o greșeală
| Permalink
DEFENSÓR s. v. apărător, avocat.
Sursa: Sinonime
(2002)
|
Adăugată de
siveco
| Semnalează o greșeală
| Permalink
defensór s. m., pl. defensóri
Sursa: Ortografic
(2002)
|
Adăugată de
siveco
| Semnalează o greșeală
| Permalink
defensór m. (lat. defensor, d. deféndere, a apăra. V. ofensez). Apărător, protector. Avocat.
Sursa: Scriban
(1939)
|
Adăugată de
blaurb
| Semnalează o greșeală
| Permalink
defensór, defensori s. m. Apărător ◊ Defensor ecleziastic = apărător al unui învinuit în fața instanțelor de judecată bisericească; avocat. – Din fr. défenseur, lat. defensor.
Sursa: D.Religios
(1994)
|
Adăugată de
blaurb
| Semnalează o greșeală
| Permalink