decodór s. n., pl. decodoáre
Sursa: Ortografic
(2002)
|
Adăugată de
siveco
| Semnalează o greșeală
| Permalink
decodór s.n. (tehn.) Piesă la aparatele de radio stereo ◊ „Posesorii de radio tip Maestro-Stereo ne-au sesizat că nu găsesc în magazine piesa numită decodor.” R.l. 8 III 75 p. 5 (din fr. décodeur, -euse; L; DTR)
Sursa: DCR2
(1997)
|
Furnizată de Editura Logos |
Adăugată de
raduborza
| Semnalează o greșeală
| Permalink