2 definiții pentru consoț
Explicative DEX
consoț sm [At: HAMANGIU, C. C. 51 / Pl: ~i / E: con1- + soț (după lat consocius)] (LTR) Soț.
Arhaisme și regionalisme
consoț, -oață, s.m. și f. (înv.) consort, companion, însoțitor.
- sursa: DAR (2002)
- adăugată de blaurb.
- acțiuni
Intrare: consoț
consoț substantiv masculin
| substantiv masculin (M1) | nearticulat | articulat | |
| nominativ-acuzativ | singular |
|
|
| plural |
|
| |
| genitiv-dativ | singular |
|
|
| plural |
|
| |
| vocativ | singular | — | |
| plural | — | ||
* forme elidate și forme verbale lungi – (arată)