5 definiții pentru conclamație

Explicative DEX

conclamație sf [At: DN3 / P: ~ți-e / V: (înv) ~iune / Pl: ~ii / E: lat conclamatio] Prima ceremonie funerară la români, prin care era invocat mortul.

CONCLAMAȚIE s.f. (Ist.) Prima ceremonie funerară la romani, prin care era invocat mortul. [Gen. -iei, var. conclamațiune s.f. / < lat. conclamatio, cf. fr. conclamation].

CONCLAMAȚIE s. f. prima ceremonie funerară la romani, prin care era invocat mortul. (< lat. conclamatio, fr. conclamation)

conclamațiune sf vz conclamație

CONCLAMAȚIUNE s.f. v. conclamație.

Intrare: conclamație
substantiv feminin (F135)
nearticulat articulat
nominativ-acuzativ singular
  • conclamație
  • conclamația
plural
genitiv-dativ singular
  • conclamații
  • conclamației
plural
vocativ singular
plural
substantiv feminin (F107)
nearticulat articulat
nominativ-acuzativ singular
  • conclamațiune
  • conclamațiunea
plural
genitiv-dativ singular
  • conclamațiuni
  • conclamațiunii
plural
vocativ singular
plural
info
Aceste definiții sunt compilate de echipa dexonline. Definițiile originale se află pe fila definiții. Puteți reordona filele pe pagina de preferințe.
arată:

conclamațiesubstantiv feminin

  • 1. istorie Prima ceremonie funerară la romani, prin care era invocat mortul. DN
etimologie:

info Lista completă de definiții se află pe fila definiții.