5 definiții pentru «comutativ»   declinări

COMUTATÍV, -Ă, comutativi, -e, adj. Care prezintă comutativitate. – Din fr. commutatif.
Sursa: DEX '98 (1998) | Adăugată de dante | Semnalează o greșeală | Permalink

COMUTATÍV, -Ă adj. Care prezintă comutativitate. [< fr. commutatif].
Sursa: DN (1986) | Adăugată de LauraGellner | Semnalează o greșeală | Permalink

COMUTATÍV, -Ă adj. care prezintă comutativitate. (<fr. commutatif)
Sursa: MDN (2000) | Adăugată de anonim | Semnalează o greșeală | Permalink

comutatív adj. m., pl. comutatívi; f. sg. comutatívă, pl. comutatíve
Sursa: Ortografic (2002) | Adăugată de siveco | Semnalează o greșeală | Permalink

*comutatív, -ă adj. (d. comut; fr. comutatif). Relativ la comutare. Care operează comutarea.
Sursa: Scriban (1939) | Adăugată de LauraGellner | Semnalează o greșeală | Permalink