2 definiții pentru chino-tibetan
Jargon
CHINO-TIBETAN, -Ă adj. (< China + Tibet + suf. -an): în sintagma limbă chino-tibetană (v.).
Enciclopedice
CHINO-TIBETANE adj. Limbi ~ v. sino-tibetane.
- sursa: DE (1993-2009)
- adăugată de blaurb.
- acțiuni
Intrare: chino-tibetan
chino-tibetan adjectiv
| adjectiv (A1) | masculin | feminin | |||
| nearticulat | articulat | nearticulat | articulat | ||
| nominativ-acuzativ | singular |
|
|
|
|
| plural |
|
|
|
| |
| genitiv-dativ | singular |
|
|
|
|
| plural |
|
|
|
| |
| vocativ | singular | — | — | ||
| plural | — | — | |||
* forme elidate și forme verbale lungi – (arată)