6 definiții pentru avenitură

Explicative DEX

avenitu sf [At: TDRG / V: avânăt- / Pl: ~ri / E: a2 + venitură] (Ban; îs) (Oameni) de-avânătură (Oameni) venetici.

AVENITU (pl. -turi) sf. Băn. Venetic [veni].

avenitúră f., pl. ĭ (d. a aveni, avin). Ban. Aventurier, venetic.

avânătu sf vz avenitură

Sinonime

AVENITU s. v. străin, venetic.

avenitu s. v. STRĂIN. VENETIC.

Intrare: avenitură
avenitură substantiv feminin
substantiv feminin (F43)
nearticulat articulat
nominativ-acuzativ singular
  • avenitu
  • avenitura
plural
  • avenituri
  • aveniturile
genitiv-dativ singular
  • avenituri
  • aveniturii
plural
  • avenituri
  • aveniturilor
vocativ singular
plural
avânătură substantiv feminin
substantiv feminin (F43)
nearticulat articulat
nominativ-acuzativ singular
  • avânătură
  • avânătura
plural
  • avânături
  • avânăturile
genitiv-dativ singular
  • avânături
  • avânăturii
plural
  • avânături
  • avânăturilor
vocativ singular
plural