2 intrări
5 definiții

Explicative DEX

șain [At: MARIAN, î. 224 / A: nct / Pl: ? / E: ger Schein] (Trs; Buc; gmî) 1 s Bancnotă. 2 a Care este în formă de bancnotă.

șaĭn adj. m. (germ. schein, bilet, hîrtie). Trans. Bucov. Un leŭ, un franc șaĭn, un leŭ, un franc de hîrtie (odinioară).

Etimologice

șain s. n. – În bilete de bancă. Germ. Schein (Tiktin). În Trans.

Enciclopedice

ȘAIN 1. – fratele unui preot (Cat; 16 B VI 276); Valea lui – t. (Mus). 2. Șainel (ib). 3. Șainoiu, T. (Fil A). 4. Șein, C-din (Î Div); -ești t. (ib.). 5. Șeinean (16 B VI 305). 6. Șeinoiu, Matei ș.a. (ib).

Arhaisme și regionalisme

șain s.n. (înv.) bancnotă.

Intrare: Șain
Șain nume propriu
nume propriu (I3)
  • Șain
Intrare: șain
substantiv neutru (N24)
nearticulat articulat
nominativ-acuzativ singular
  • șain
  • șainul
  • șainu‑
plural
  • șainuri
  • șainurile
genitiv-dativ singular
  • șain
  • șainului
plural
  • șainuri
  • șainurilor
vocativ singular
plural
* forme elidate și forme verbale lungi – (arată)